Theatermaker Robert ‘Voeckler’ Maaskant

In de Tour de France is er altijd één zekerheidje: Thomas Voeckler trekt gekke bekken als de camera in de buurt is.

Zelfs wanneer Voeckler rustig meedraait midden in het peloton tijdens een vlakke etappe, heeft hij het ontzettend zwaar als er een camera in de buurt is. Tong naar de kin, pijnlijk gezicht of even op de trappers staan om vijf nietszeggende plekken op te schuiven in het peloton.

Het leukste is als Voeckler mee is in de aanval tijdens een bergetappe. Als hij in een klim moet lossen en de camera registreert dat, dan zet Voeckler altijd nog even aan om maar te laten zien hoe hard hij zijn best doet. Om tijdens dat aanzetten zijn benen op te blazen en vervolgens roemloos de berg af te zakken. Zodra de camera weg is, natuurlijk.

Wie Voeckler opzoekt bij Google Images, krijgt een dwarsdoorsnede van Voeckler’s trucjes voorgeschoteld. ‘Ik lijd voor jullie vermaak, voor jullie trots’, dat wil hij maar even duidelijk maken. Onder Franse wielerfans maakt het hem retepopulair. Bij de Nederlanders een stuk minder.

Voorbeeld

Ik moest aan de Franse wielrenner denken, toen ik gisteravond NAC-trainer Robert Maaskant door het plexiglas in de dugout zag slaan, nadat FC Dordrecht 2-2 had gemaakt tegen zijn club. ‘Ja, lekker. Dat is een goed voorbeeld. Tussen twee aanhalingstekens’, zei NOS-commentator Frank Snoeks. Even later stond Maaskant semi-heroïsch zijn bloedende knokkels uit te spoelen met een flesje mineraalwater.

Ooit werd Robert Maaskant gezien als een groot trainerstalent. De Kroonprins werd zijn bijnaam. Maar een goed voorbeeld, dat is Maaskant eigenlijk nooit geweest.

In oktober 2009 werd SC Heerenveen-middenvelder Christian Grindheim voor één duel geschorst. Na een wissel tijdens een wedstrijd tegen VVV waarin niets lukte, riep hij ‘fuck you’ tegen de camera en de kijkers thuis. Foei!

Ik verbaasde me enorm over die schorsing. Want elk weekend (ok, niet elk weekend. Als zijn ploeg won, was Robert Maaskant druk met zichzelf credits geven) zag ik Maaskant (toen ook trainer van NAC) grofgebekt theater maken tegen vierde official of grensrechter. Als Maaskant het niet eens was met een arbitrale beslissing, kregen ze dat in niet mis te verstane termen te horen. Zoals dat gaat bij trainers, had Maaskant vaker ongelijk dan gelijk. Maar geschorst werd hij nooit, hoe hard je hem ook ‘godverdomme, man!’ hoorde brullen tijdens de samenvatting.

Crowd pleaser

Een paar maanden geleden noemde Pierre van Hooijdonk NAC-speler Joeri de Kamps een crowd pleaser, een alibi-voetballer. De Kamps is kaartenkoning in de Eredivisie, elf pakte hij er al. Volgens Van Hooijdonk vooral om tegen het publiek te zeggen: ‘Kijk mij hard werken!’

Zoals Joeri de Kamps domme kaarten pakt, zo slaat Maaskant dugouts in elkaar. ‘Kijk mij een betrokken en emotionele trainer zijn. Ik sla mijn knokkels tot bloedens toe voor deze club!’

Ik kijk en zie vooral een aanstellerige blaaskaak. Een theatermaker.

Ik zie niet de kroonprins, maar de Thomas Voeckler van het Nederlandse trainersgilde.

Foto: Flickr / Piotr Drabik

Advertenties

Reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s