Oude wijn, nieuwe zakken

“Oei, dit lijkt wel een modeblaadje.” Het was even slikken toen de nieuwe OOR begin deze maand op mijn deurmat viel. Het grootste muziekblad van Nederland is gerestyled. Nieuwe letter, nieuw formaat, nieuwe columnist, maar met “dezelfde scherpe journalistieke keuzes”. Nou ja, scherpe journalistieke keuzes…

Wie door de nieuwe look van het blad heen kijkt, ziet dat er weinig is veranderd. OOR blijft een blad vol interviews met bandjes, een verdwaalde reportage, een handvol columns en een verzameling recensies. Allemaal weinig spannende keuzes, journalistiek gezien. Op een gegeven moment wordt het bijzonder saai om van de zoveelste band te lezen dat ze zich “opnieuw moesten uitvinden” of dat het nieuwe album “het meest persoonlijke ooit is”.

Wat dat betreft is popjournalistiek vergelijkbaar met sportjournalistiek. Negen van de tien keer braakt de geïnterviewde cliché na cliché uit, en een écht kritische houding is bij journalisten vaak ver te zoeken. Het zijn allemaal Bert Maalderinkjes. Dat kwam in de sportjournalistiek natuurlijk pijnlijk aan het licht door de affaire Armstrong. En ook in de popjournalistiek, met OOR in Nederland als zelf benoemd vlaggenschip, ontbreekt het aan een kritische houding en diepgang.

Gemiste kansen
Maar net als in de sportwereld, is er in de muziekwereld genoeg nieuws om over te schrijven of te onderzoeken. Alleen laten de journalisten die kansen onbenut. OOR had een nieuwe stijl namelijk ook kunnen aangrijpen om de onderwerpen in het blad te verbreden en verdiepen.

Bijvoorbeeld: vorige week berichtte OOR op de site over ReDigi, een digitale vlooienmarkt waar tweedehands digitale muziek en boeken te koop zijn. Een uitgelezen kans voor een achtergrondartikel dat zich focust op de justitiële haken en ogen of de gevolgen voor labels en artiesten. Dat de website al een jaar geleden is aangeklaagd door label Capitol, laten we dan maar even buiten beschouwing.

Nog een voorbeeld: website Kicking The Habit werd vorige week door Buma/Stemra verzocht te betalen voor het embedden van muziek via youtube en soundcloud. Weer een kans om een groot artikel te schrijven: hoe zit het precies met die regels? Wat kost het de artiest of wint hij/zij alleen maar? Hoe denken artiesten hierover? Maar ik vrees dat het blijft bij de summiere verklaring op de website van OOR.

Of dan de rechtzaak rondom Lostprophets-zanger Ian Watkins. Aangeklaagd voor misbruik van minderjarigen en bezit van kinderporno. Een verhaal dat heel lang een gerucht  was. Ideaal moment voor een uitgebreid portret van de zanger. Maar in de januari uitgave van OOR ontbrak het verhaal en het lijkt mij niet waarschijnlijk dat het in februari nog komt.

Verdieping
In plaats van een nieuwe broodletter had OOR misschien beter voor nieuwe broodwinning kunnen gaan. Een bredere visie. Niet alleen maar artiesten en af en toe een festivaldirecteur interviewen, maar ook schrijven over de muziekindustrie als groter geheel. Die heeft namelijk nog nooit zo op de kop gestaan als de afgelopen tien jaar.

Dat OOR één keer per maand verschijnt, hoeft daarbij helemaal geen belemmering te zijn. Sterker nog, het biedt je de kans om als muziekblad verder te gaan dan de tientallen muzieksites in Nederland. De kansen zijn er. Nu het lef nog.

Dit bericht werd eerder gepubliceerd op 7shots

Advertenties

Reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s