Een aalmoes voor muziek

De band kon het niet meer betalen. Een operatie voor een van de bandleden, met als gevolg het afzeggen van twee tournees en een tourbusje dat het begaf: het ongeluk stapelde zich op voor de Ierse instrumentale rockband And So I Watch You From Afar. Ze zaten met hun handen in het haar, konden geen kant meer op. Bij hun label hoefden ze niet aan te kloppen. Die had ze al zo vaak uit de brand geholpen. Er was maar één uitweg: alle trots inslikken en bij de fans bedelen voor noodhulp.

“If there is one thing I know in this life, we are beggars all.”
Terwijl ik de oproep van de Ierse band lees, klinkt Beggars van Thrice uit mijn koptelefoon. Een toepasselijker nummer is nauwelijks denkbaar. De stoere mannen van And So I Watch You From Afar (hierna ASIWYFA) zijn vervallen tot meelijwekkende bedelaars. Een lot dat dreigt voor zoveel bands die enigszins onder de radar van de massa leven. Dat ligt niet altijd aan de populariteit van een band. Het probleem zit in de bereidheid van het gros van de luisteraars om ook maar een cent uit te geven aan muziek.

“Piracy is Piracy, if you sail the seven seas or surf the net.”
De tekst uit Reuben’s Return of the Jedi schiet bij een dergelijk bericht meteen door mijn hoofd. Het anti-muziekindustrie nummer beschrijft de pijnlijke waarheid. Internetpiraterij zorgt ervoor dat artiesten in een spagaat zitten. Illegaal downloaden werkt als promotiemiddel voor kleine bands. Maar als al die naamsbekendheid er niet toe leidt dat mensen een concertkaartje of een album van kopen, werkt het als een nekschot.

“And I won’t bother to sing my songs.”
Aan het einde van Return of the Jedi zingt de zanger van Reuben moegestreden dat hij het op wil geven. In 2008 doet hij dat ook. De bandleden van de Britse band moesten een gewone baan combineren met het leven in een band. Dat was fysiek en mentaal niet langer op te brengen, zo is te zien in de documentaire What Happens in Aldershot, Stays in Aldershot. Het is een scenario dat dreigt voor ASIWYFA en veel andere (alternatieve) bands. 

Als wij, het publiek, willen dat er over een aantal jaar ook nog muziek te horen is die niet alleen voor de hitlijsten is gemaakt, wordt het tijd dat we af en toe willen betalen. Niet langer alleen de lusten, maar ook weer een beetje lasten. Om onze favoriete kleine artiesten beschermen. Beschermen tegen een bestaan als bedelaar, gekleed in lompen, die de hand moet op houden als het ongeluk zich opstapelt.

Deze post verscheen eerder, in andere versie, op 7shots.

Advertenties

Reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s