Voor Dorp en Vaderland

Eerste natuurijsmarathon draait vooral om publiciteit en dorpsgevoel

Elke winter is het weer raak. Zodra de eerste vorst inzet, draait het, naast het wel of niet plaatsvinden van een Elfstedentocht, nog maar om een vraag: welk dorp organiseert de eerste marathon op natuurijs? Net als vorige winter ging de eer dit jaar naar het Groningse Noordlaren.

‘Het ijs lag er vorig jaar niet zo goed bij.’ Een groepje oudere mannen kijkt goedkeurend naar de spiegelgladde ijsvloer op de skeelerbaan in Noordlaren. Het kleine Groningse dorpje heeft, net als in de winter van 2010/2011, voor elkaar gekregen om de eerste marathon op natuurijs te organiseren en dat is te merken in het dorp. ‘Het gaat leven in het dorp, iedereen had het er de afgelopen week over,’ zeggen de mannen bijna in koor.

Rond half zes is het nog rustig rondom de baan. Een halfuur voor aanvang van de wedstrijd voor schaatsers uit de C1-categorie lopen er meer mensen van de organisatie en journalisten rond dan publiek. Aan de rand van de ijsbaan staan busjes van NOS, RTV Noord en RTL. En uiteindelijk draait het daarom, geeft Kars Kroeze, één van de drie ijsmeesters van ijsvereniging De Hondsrug, toe. ‘Mooi, toch al die media-aandacht? We hebben Noordlaren toch weer op de kaart gezet,’ vertelt hij. Zijn ogen gloeien van trots. ‘We zijn maar een dorpje met 400 inwoners en we zijn gewoon wereldnieuws!’

Ook de voorzitter van de vereniging, Jan Geert Veldman, geniet duidelijk van de aandacht. Nadat hij zijn zoveelste interview heeft afgegeven, loopt hij trots naar een groepje omstanders: ‘Weet je waar ik vanavond zit? Pauw en Witteman. Ze komen me straks met een taxi ophalen. Prachtig toch?’

In de strijd om de eerste marathon werden Haaksbergen, Gramsbergen en Veenoord afgetroefd. Voor Noordlaren is het pas de derde keer dat zij als eerste de marathon mogen organiseren. Veenoord lukte dat al zeventien keer en tot vorig jaar was Haaksbergen drie keer op rij de winnaar. ‘De vorige winter hadden we de marathon al in november 2010. Dat was absurd vroeg. Nu hebben we precies een jaar geen winter gehad. Ik stond eind januari 2011 voor het laatst op de ijzers, ’ geeft Kroeze aan. In De Pers vergeleek Jaap in ’t Veld van de ijsvereniging uit Haaksbergen het organiseren van de eerste natuurijsmarathon met het winnen van de Champions League. Zover wil Kroeze niet gaan: ‘Het is heel belangrijk, maar dat gaat wat ver.’

Het geheim van Noordlaren zit in de manier waarop de ijsvloer wordt gemaakt. De skeelerbaan werd vanaf zondagnacht, toen de eerste vorst zich aandiende, met water besproeid. ‘Zondag hebben we eigenlijk een paar tanks voor de show erop gespoten,’ zegt Kroeze terwijl hij naar een trekker met een grote tank naast de baan wijst. ‘Het vroor nog nauwelijks, maar al de media waren aanwezig. Het is ook zo lullig om hen voor niets in de kou te laten staan,’ grijnst hij.

Het aanmaken van de ijsvloer door sproeien is relatief snel, maar ook erg arbeidsintensief. ‘In Haaksbergen zetten ze de baan onder water en wanneer zij drie centimeter ijs hebben, laten ze het water er onder weg lopen. Vervolgens moet het dan nog een paar dagen vastvriezen. Zo kan je slapend een ijsbaan maken, maar dat duurt wel langer. Wij moeten er hard voor werken.’

De negen man sterke vereniging heeft de hele maandagnacht lopen spuiten. Tussen middernacht en half negen in de ochtend werd er millimeter voor millimeter aan de ijsvloer gewerkt. ‘Eigenlijk kon ik om twaalf uur al naar huis, maar ik kon niet slapen. Dat is dan toch de spanning. Uiteindelijk heb ik tussen vier uur vannacht en half negen vanochtend (dinsdag, red.) ongeveer zestigduizend liter water op de baan gespoten. Dat is een centimeter aan ijs,’ vertelt Kroeze. Alleen de lichte wallen onder zijn ogen verraden het gebrek aan slaap. In zijn stem klinkt echter geen vermoeidheid door, maar overheerst trots en enthousiasme.

‘Om kwart voor negen werd de ijsdikte officieel gekeurd. Eigenlijk wisten we toen al dat we genoeg (drie centimeter is vereist voor een marathon, red.) hadden. Een heerlijk gevoel.’ Een feestelijk glaasje champagne bij het ontbijt bleef echter uit. ‘En dat moet ik nu ook niet hebben, dan zak ik gelijk naar de grond, ’ zegt Kroeze lachend.

Ondertussen is vrijwel het hele dorp rondom de baan verzameld. Een aantal kinderen speelt nog op de speeltoestellen die achter de school bij de ijsbaan staan. De oudere dorpsbewoners praten vooral met elkaar en verzamelen zich rondom de tent waar een warme snack of warme drank gehaald kan worden. Bijna onopgemerkt gaat de allereerste marathon op natuurijs van start, voor C1-rijders, want de toppers van het marathon schaatsen zijn vandaag afwezig. Zij zijn nog in Oostenrijk voor het Open NK op de Weissensee. Ondanks de enthousiaste commentator hebben maar weinig omstanders echt aandacht voor de wedstrijd. Het is een dorpsfeestje, waarbij bijpraten belangrijker is dan de wedstrijd.

Pas bij de laatste twee rondes wordt er onder aanmoediging van de commentator voorzichtig geklapt en gejuicht. Als Erik-Jan Kooiman na een lange demarrage als eerste winnaar op natuurijs over de streep komt, wordt de aandacht al snel weer op het gesprek met de buurman of buurvrouw gericht. Noordlaren staat voor even weer in de belangstelling, en daar gaat het om.

Advertenties

Reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s